Thursday, 17 December 2020

ആത്മാവ്

 


ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ആത്മാവിനെ കുറിച്ച് 
മാത്രമാണ് അയാൾ സംസാരിച്ചത്
അതിൻ്റെ അനശ്വരതയിൽ അഭിമാനിച്ച്
അതിൻ്റെ പൊൻ പ്രഭയിൽ
അലങ്കരിച്ച്
അതിൻ്റെ ദർശന നിറവിൽ
വാക്കു വരച്ച്
അയാളുടെ കാഷായം
ആർഷ സംസ്കൃതിയുടെ
തപത്തിലലിഞ്ഞു
ശരീരം നടന്ന വഴിയിൽ
ശരീരം വലഞ്ഞ വഴിയിൽ
ശരീരം അടയാളം വെച്ച കാഴ്ചയിൽ
ശരീരം സീമ വരച്ച
വ്യതങ്ങളിൻ
ശരീരം കൊണ്ടൊരു കൊടിനാട്ടി
ആശ്രമമെന്നൊരു പന്തൽ കെട്ടി
ശരീരം കവരാൻ നിന്ന
കാലക്കേടിനോട് കലഹിച്ച്
പുൽമെത്ത ചോദിച്ച്
ശരീരം തപസ്സിന്നിരുന്ന്
"ആത്മാവാണ് നാളം
ആത്മാവാണ് സത്യം
ആത്മാവാണ് നിത്യം"
.......... അങ്ങനെ നിലാവ്
പെയ്തൊരു നാളിൽ
അയാൾ മരിച്ചു
അല്ല...
ആത്മാവ് ജയിൽ
മോചിതനായി....
എന്നാൽ
മറ്റുള്ളവർ അയാളുടെ ശരീരത്തെ
നോക്കി കരഞ്ഞു
സ്മാരകത്തെ കുറച്ച്
ചിന്തിച്ചു വലഞ്ഞു
ആ പുണ്യം
മാഞ്ഞു പോകരുത്
ശരീരം അവരെ
ശവപറമ്പിലേയ്ക്ക് വലിച്ചു
ഒരു ശില്പമുണ്ടാക്കണം
ആശ്രമത്തിനു മുന്നിൽ
അത്മാവിൻ്റെ തത്വം ജ്വലിക്കാൻ
ആ ശരീരത്തിൻ്റെ രൂപം
തന്നെ വേണം

No comments:

Post a comment